سازمان کتابخانه‌ها، موزه‌ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی کتابداری و اطلاع‌رسانی 1680-9637 23 4 2020 12 21 The Effectiveness of Storytelling on Social Intelligence Education on Preschool Children in Kermanshah اثربخشی قصه گویی بر آموزش هوش اجتماعی کودکان پیش‌دبستانی شهرستان کرمانشاه 155 172 113354 10.30481/lis.2020.219946.1680 FA حدیث باقریان گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران امین زارع عضو هیات علمی/ گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه رازی محسن گلمحمدیان استادیار گروه مشاوره دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2020 02 15 Objective:The story of the fantasy training factor is indirectly in the child and adolescent, who instructs the audience by asking a question, and by doing so, they intertwine the events and discover the facts. Storytelling is an educational and educational method for conveying various concepts and optimizing children's feeling and behavior Friendships for preschool children in Kermanshah.<br /> Method: This research is a quasi-experimental study which has been investigated using storytelling on children. The community includes all preschool children who went to school in the 99-98 school year. Sample subjects were also available through summer research and closure of schools and preschools. The training program consisted of an 8-session course on the experimental group. Data were collected through two questionnaires of two empathy questionnaires by Auyeung et al. (2009) (Parent Form) and Goodman et al (1997) (Parent Form).<br /> Results: The results of the study were analyzed by SPSS software version 20, which indicated that there were significant changes in the post-test The results of the Mann-Whitney test indicated that there were significant changes in post-test.<br /> Conclusion: Given the effectiveness of this method, it can be one of the most effective and cost-effective educational, educational, nurturing, and even therapeutic methods to enhance the quality of the child's interactions with society and other individuals Used the optimal form.<br /> Storytelling can thus be considered as an appropriate and effective tool for improving children's morale and behavior that should be used early in childhood through indirect education. Teaching different skills to children by providing a learning model is the most common method of nurturing social skills that has been widely used as an effective factor in the process of educating children in various fields. That the current population of this study is children, as well as experts who believe that conventional education, such as lectures and so on, is ineffective and has emphasized the use of dynamic and indirect methods.<br /> Therefore, it is suggested that the curriculum of schools and preschools be adjusted so that this indirect teaching method can be used and that teachers, educators, teachers and even therapists will be important. Do not neglect in the upbringing of children. Although factors such as gender, age, etc. may be effective in differentiating the storytelling effect and this effect is not the same, but its constant use, both in educational settings and at home by parents, can be a factor in Improving interpersonal relationships and social interactions with the child, of course, while informing families in different ways can be helpful in promoting the educational goals of the child. <strong>هدف: </strong>قصه­ عامل آموزش خیال­‌پردازی به صورت غیرمستقیم در کودک و نوجوان است که با ایجاد سؤال در ذهن مخاطب به او آموزش می‌­دهد و وی به کمک آن حوادث را به هم می‌­چسباند و واقعیت­‌ها را کشف می‌­کند. قصه­‌گویی خلاقانه روشی آموزشی و تربیتی برای انتقال انواع مفاهیم و بهینه‌­سازی احساس و رفتار کودکان قلمداد می­شود؛ لذا این پژوهش در پی تعیین اثربخشی قصه‌­گویی بر آموزش هوش اجتماعی کودکان پیش‌­دبستانی شهرستان کرمانشاه است.<br /> <strong>روش: </strong>این پژوهش با استفاده از روش نیم ه­تجربی با گروه آزمودنی و گواه انجام شد. جامعه شامل کلیه کودکان مقطع پیش‌دبستانی است که در سال تحصیلی 98-99 به آموزشگاه می‌­رفتند. افراد نمونه نیز با توجه به انجام پژوهش در فصل تابستان و تعطیلی مدارس و مراکز پیش‌دبستانی به صورت در دسترس به دست آمدند. برنامه آموزشی شامل یک دوره 8 جلسه‌­ای بود که بر روی گروه آزمایش انجام شد. داده­‌ها از طریق دو پرسشنامه  همدلی بهر و تحلیل بهر کودکان آیونگ و همکاران (2009) (فرم والدین) و مقیاس نوع‌­دوستی برگرفته از پرسشنامه توانایی و مشکلات گودمن و همکاران (1997) (فرم والدین) قبل و بعد از اجرای مداخله جمع­‌آوری و سپس توسط نرم‌­افزار spss نسخه 20 و آزمون یومن وایتنی تجزیه و پردازش شدند.<br /> <strong>یافته‌­ها: </strong>نتایج حاصل از پردازش داده‌­ها حاکی از آن بود که در پس ­آزمون گروه آزمون تغییراتی معنی‌­دار مشاهده شد.<br /> <strong>نتیجه­‌گیری</strong><strong>:</strong> با توجه به اثربخشی این روش آن را می‌­توان در زمره روش­‌های آموزشی، تربیتی، پرورشی و حتی درمانی مؤثر و مقرون به صرفه برای افزایش کیفیت تعاملات کودک با جامعه و دیگر افراد قرار داد و از آن در مراکز آموزشی و درمانی به صورت بهینه استفاده کرد. https://lis.aqr-libjournal.ir/article_113354_be02018c83171d9d0bfaab2b6e2f3704.pdf